ഐക്കത്തോടെ പുരോഗതിയിലേക്കു നീങ്ങുക.

ലോകത്തു് “ഞാൻ”, “ഞാൻ” എന്നു് പറഞ്ഞു കഴിയുന്ന സകലരും, മറ്റു സകലതും ഒരേ ഏകത്ത്വത്തിൽ നിന്നും ഉടലെടുത്തതാണെന്നു് ഉപനിഷത്തുക്കൾ പറയുന്നു. സൂക്ഷമമായി അന്വഷിക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും ഉള്ളിലെ ഈ “ഞാൻ” പലതല്ല, ഏകമാണെന്നു മനസ്സിലാകും എന്നും; അതേ സമയം തന്നെ ഓരോരുത്തരും വേറേ വേറേ എന്ന തരത്തിൽ തോന്നുന്നതു് അനേകമാണെന്നും; അതുകാരണം ഏകതയുടെയും അനേകതയുടെയും ആകത്തുകയാണു് പരമാർത്ഥത്തിലുള്ള ഈ “ഞാൻ” എന്ന “പരമ്പൊരുൾ”; അഥവാ ആത്മസത്യം എന്നും, അതു മാത്രമാണു് ഉണ്മയായുള്ളതെന്നും ഗുരുദേവൻ ആത്മോപദേശശതകത്തിൽ പറയുന്നതു്. ത്രിഗുണമയനായ, സത്ത്വം, രജസ്സ്, തമസ്സ്, എന്നീ ഗുണങ്ങളുടെ സാരമായിരിക്കുന്ന, ഏകനായ പരമ്പൊരുളിനു്, സ്വന്തം മനസ്സാകുന്ന പൂക്കൾ അർപ്പിച്ചു നമസ്കരിച്ചു് ഇന്ദീയങ്ങളെ ജയിച്ചു് എല്ലാ കെട്ടുപാടുകളിൽ നിന്നും മുക്തരായി, ആത്മാവിന്‍റെ മഹസ്സിൽ മുങ്ങി ലയിച്ചു അതായിതീരണം, എന്നും ഗുരുദേവൻ ആത്മോപദേശശതകത്തിൽ പറയുന്നു. ഓരോ ജീവാത്മാക്കളുടെയും ലക്ഷ്യവും അതുതന്നെ.

ഒരേ വൃക്ഷത്തിൽ താമസിക്കുന്ന പക്ഷികളെപ്പോലെയാണു് ആത്മാക്കൾ. ചിലവ മരത്തിലെ പഴങ്ങളാകുന്ന കർമ്മഫലങ്ങളെ ഭക്ഷിക്കുന്നു, അനുഭവിക്കുന്നു, ആസ്വദിക്കുന്നു. ഈ കർമ്മാനുഭലാനുഭവികളായ ആത്മാക്കൾ പ്രകൃതിയെ സേവിച്ചു് കാമ-ക്രോധാതികൾക്കു് അടിമപ്പെട്ട, ലൗകിക വിഷയങ്ങളിൽ മുഴുകിക്കഴിഞ്ഞു കൂടുന്നു. മറ്റുള്ള പക്ഷികൾ ഭോഗങ്ങളിൽ കഴമ്പില്ല എന്നനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു് ആ പ്രകൃതിയെ ഉപേക്ഷിച്ചു് സാക്ഷീഭൂതർ മാത്രമായി സ്വതന്ത്രരായിത്തീരുന്നു എന്നും ഉപനിഷത്തുക്കൾ പറഞ്ഞുതരുന്നു.

സൃഷ്ടിക്കുമുൻപു് പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും ഏകമായ ആത്മാവായിരിന്നു എന്നും, ആ അത്മാവു (പരബ്രഹ്മം) തന്നെയാണു് ശൃഷ്ടിയും, സ്രഷ്ടാവും, സൃഷ്ടിജാലവും, സൃഷ്ടിക്കുള്ള സാമഗ്രിയും, മായയും, മായവിയും ആകുന്നതും അതേ പരബ്രഹ്മം തന്നെ. ആ മായാവലയത്തിൽ നിന്നും നമ്മെ മോചിപ്പിച്ചു് മോക്ഷപ്രാപ്തി നല്കുന്ന ശ്രേഷ്ടനായ ആ “മഹാ-ആത്മാവും” അതേ നിത്യസത്യം തന്നെയാണു്. ആ പരബ്രഹ്മം ശുദ്ധവും പൂർണ്ണവുമായ സത്യമാകുന്നു. അതേ പരബ്രഹ്മം തന്നെ ശുദ്ധമായ ജ്ഞാനവും സമ്പൂർണ്ണമായ ആനന്ദവും ആകുന്നു.

നാം നമ്മുടെ ആത്മസുഖത്തിനായി എല്ലാത്തരത്തിലും ഉള്ള പ്രയത്നം സദാ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ ഇതൊന്നുതന്നെയാണു് ഏകമതം. ഇതിനെ ചിന്തിച്ചു മനസ്സിലാക്കി, മനസ്സിനെ എല്ലാവരും നീയന്ത്രിച്ചു കൊള്ളണം എന്നാണു് ഗുരുദേവൻ നമുക്കു് ദൈവദശകം, ദർശനമാല, ആത്മോപദേശശതകം തുടങ്ങിയ കൃതികളിൽക്കൂടി നൽകുന്ന ഉപദേശം. അന്യന്‍റെ ഏതു വിധ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും ഹനിക്കുന്ന പ്രവർത്തികൾ ഈ ഏകത്ത്വത്തിനെതിരാണു് എന്നും ഗുരുദേവൻ ആത്മോപദേശശതകത്തിൽ പറയുന്നു.

സദാമാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ശരീരത്തിനും ‘അപ്പുറത്തുള്ള ആത്മാവിനെക്കാൾ’ പ്രീയമായി മറ്റൊന്നും നമുക്കില്ല. സ്വന്തം ആത്മാവിനോടുള്ള ഈ സ്നേഹം സദാ തുടരാൻ നാമെല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആത്മാവു നിത്യമായതും ആണു്. ആ നിത്യമായ ആത്മാവുതന്നെയാണു് എല്ലവരിലും എല്ലാത്തിലും ഉള്ളതും. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ നാം നമ്മേ സ്നേഹിക്കും പോലെ എല്ലാവരേയും സ്നേഹിക്കേണ്ടതല്ലേ? അതെ അതാണു വേണ്ടതു്. എല്ലാവരും അന്യൂന്യം സ്നേഹിക്കുക, സഹകരിക്കുക, ഐക്കത്തോടെ പുരോഗതിയിലേക്കു നീങ്ങുക.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s